قلب در قلب

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من ،که او را دوست میدارم.

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم.

ولی افسوس او گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند.

صبا رادیدم وگفتم ،دستم به دامانت،بگو از من به دلدارم ،تورا من دوست میدارم.

ولی نا گه زابر تیره برقی جست و روی ماه تابان بپوشانید. 

شعر ميچکد

انگشتانم را مرور ميکنم

چند تاول زمخت با دو لکه سياه

جای خالی ...سه نقطه احساس ميشود

و مانند حضور گردبادی در تلاطم کوير

بطنم از سکوت صاعقه ای جوشان است

زندگی

تنفس تبدار مرگ

گريزی نيست

زير تمام علائم جهان ممنوع ميشويم

و جای ستارگان خاليست

بيرون در نسلی دمارشان را درآورده اند

هاج و واج ساده نيست خيره شدن

و مثل حس گنگ مفهوم هرز علف

عادتم گيج ميشود

امروز روز عاشقان آفتابی است

نمادی از ساطور و سينه های بريده آويخته روی پيشانی شهر

هاج و واج ساده نيست خيره شدن...