قلب در قلب

                  من چگونه انسانی ام ؟ تو هم نمی دانی
                  یک عمر برای بودنت لبریز شدم و تو برای یک لحظه از تو بی تو شدن
                  را به من رحمت نمودی .
                  نه احساس شیرینی نیست از تو بودن و در کنارت نبودن .
                  سخت است برایم اما یک بار دیگر مرا دریاب .
                  از این وحشت نجاتم ده ، مرا دریاب جبارم ...
                  دعایم دیگر برایت تکرار مکررات است . باید به دنبال ذکر دیگری
                  باشم تا شاید به درگاهت خوش آید .
                  آری به تو طعنه می زنم ، تویی که بودنت را از وجود من داری و من
                  بودنم را از حضورت در وجودم احساس می کنم .
                  چگونه بگویمت آخر ...
                  چگونه بگویم
                  .
                  .
                  .
                  دوستت داشتم و نفهمیدی . نگرانیم را مگر ندیدی که برای تو بود ای
                  زیبای ندیده ی من .
                  چگونه بگویمت ... چگونه بگویم شرح لحظه لحظه غرورت را ؟
                  خداوندا لبریزم از وجودت ، مرا بشکن .
                  پنداری کودکی شده ام که وقتی می خواهد و نمی دهندش ناسزایش را
                  نثار عزیزترین هایش می کند .
                  اما نه ....
                  نه نمی دانم . باور کن نمی دانم که هنوز هم دوستت دارم یا نه .
                  خ و تای من آری این اسم برایت آشناست امشب تو را به بزرگترین
                  اسمت فریاد کشیدم شاید بیایی ؛ در کنارم بنشینی و با من از من
                  بگویی .
                  آخر معنای من بی تو و تو بدون من چیست ؟؟؟؟؟

                  « فقط حرف دل است بدون اجرای اصول شعر در آن »

                  به من سری نمی زنی ، که کوچه ام بن بست است ؟
                  تو یاد من نمی کنی ؟ که قلب من در دست است ؟
                  کجا می روی خدا ، مگر مرا ندیده ای ؟
                  کدام راه می روم ، که پای من پا بست است ؟
                  بیا کنار من بمان ، مگر چه می شود تو را ؟
                  اگر تو یاد من کنی برده ی تو سر مست است
                  ببین که روح تو به من قافیه هم نمی دهد
                  بیا به من سری بزن ، که کوچه ام بن بست است