قلب در قلب

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من ،که او را دوست میدارم.

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم.

ولی افسوس او گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند.

صبا رادیدم وگفتم ،دستم به دامانت،بگو از من به دلدارم ،تورا من دوست میدارم.

ولی نا گه زابر تیره برقی جست و روی ماه تابان بپوشانید.